سلام به همگی...

مدتها می گفتیم آن مرد آمد٬آن مرد در زیر باران آمد ...
          حال می فهمیم تا آن مرد نیاید٬باران نمی بارد...

گل بالا رو هم تقدیم می کنم به اونایی که از وقتی اومدم اینجا شناختمشون از سید مجتبی که یه خبرنگار خوب کشورمون هست تا محمد جواد قمی الاصل که الان یه سال از سربازیش حتما گذشته تا طه که تازگیا فهمیدم دوماد شده و دم در محضر بهش پیام میدن که کارت معافیش رسیده اونوقت توی وبلاگش می نویسه نمی دونم زن آدم اینقدر پا قدمش خوبه که کارت پایان خدمتشو میارن یا کارت پایان خدمت اینقدر پا قدمش خوبه که ...خلاصه تا آقا روح الله که توی تمام مشکلاتم منو راهنمایی کردن و الان بازم تشویق می کنن که وبلاگ نویسی رو ترک نکنم (ممنون) تا آقا ابراهیم که از چه راه عجیب و غریبی فهمیدم ایشون روحانی هستن و بعد از اون رفتم وبلاگ داداششون و کلی پای کفشهای قرمز آقا مسلم خندیدم و یه جورایی کلی عبرت گرفتم ٬تا وبلاگ آقا جواد که اونجا کلا با خیلی چیزا آشنا شدم و با آبجی آذرماهی گلم دوست شدم (ممنون به خاطر تسلیت) و اونجا دوشاخه شد(فکر کنم...) گاما(آقا شهاب) و آقا معین ... آقا شهاب که شعر براشون همینطوری میاد...( من خیلی برام سوال بوده که چطوری شعر همینطوری میاد؟؟؟ اگه میاد برای ما چرا نمیاد؟؟؟) البته طرف دانشگاهی رو دیگه ازش خبر ندارم که خود آقا شهاب باید مفصلا توضیح بدن... آقا معین هم هرازگاهی به وبلاگشون سر می زدم (تا ۱۷فروردین) دیگه بانوی اردیبهشت و سیده آشنا رو اصلا نمی بینم دوستای خوب قرآنی من بودن... آقا ایلیا که اصلا هیچی من هی باهاش مخالفت می کردم یادش بخیر مثل این که وبلاگشو تعطیل کرده ... حیف یادمه می گفت خدایا عادت وبلاگ نویسی رو از سر ما مینداز... ایشون عاشق تهران بودن و من از تهران بدم میومد... کلا یاد آقا احسان هم بخیر که یه گلایول داشت با یه باغ بارون زده که همش غم گرفته بود و من تا اونجا می رفتم هی از خودم شعر در می کردم مثل آقا شهاب هی شعر میومد... دیگه سارا خانوم بود(ارغوان من) ایشون هم حافظ سه جز از قرآن بودن یادمه یه بار دلم خیلی پر بود رفتم وبلاگش هی غر زدم هی غر زدم بعد کلی استقبال کرد(خوشالینگا)... آخ آقا سجاد یادم رفت که یه بار قرار بود من ارواح بشم الان خودشون ارواح که نشدن هیچی اثری ازشون نیست... پشت سر مردم غیبت نکن دختر!!! ... با خودم بودم ... یه پست زدم در مورد غیبت (یادتونه؟؟؟) حالا بیا...

از همه اونایی که منو تحمل کردن چرت و پرت های منو خوندن تشکر می کنم (اونایی که نیستن جاشون خالی)  و یاد اون دوران بخیر که چقدر زور می زدیم تو وبلاگا اول بشیم ... کلا تابستون پارسال عجیب تابستونی بود تا کشید به امتحان تاریخ ترم اول و دیگه آبجی مهدیه به فریاد برس زدم جاده خاکی... (یادته؟؟؟) الان خودمم همون طوری شدم البته گفته تا دو هفته دیگه معلوم میشه ... آبجی مهدیه دیگه باید بگم دله که به دل راه داره... آبجی ولی دعا کن این دله اونطوری راه نداشته باشه گرنه نوار مغز و نخاع و بیا حالا پاهام... شایدم از شیرین عسله یا از همون دلیل (آقا محسن)...خلاصه حلال... 

منم بچه بدی هستمااااااااااااااااااااا مامانم میگه برو بخواب فردا کلاس داری .... داد مادراتونو در نیارید منم از امروز قول که نه ولی سعی بسیار می کنم ... آهان اینم بگم که به سلامتی یه جایی پاره وقت مشغول یه کاری شدم که برام دعا کنید توش موفق باشم (یه سال برنامه ریختم تا رسیدم بهش)...

۱۶ مرداد ۱۳۸۸

حالا از این اسامی اگه نگم ۵ تا٬ بیشترشون وبلاگاشونو تعطیل کردن...

خدایا ظهور آقا امام زمان رو نزدیک بفرما

تن سالم به همه عطا بفرما

سایه مامان و باباها رو از سر ما کم نکن

همه رو عاقبت بخیر کن

از کنکور هم نمی گم چون من که نفر اولم (از آخر)

خداقوت

التماس دعا